Met de ASD-sleepboot Fardela van Chi-NA naar Chi-LI
Fardela | 30 Dec 2009
Kanaalkoorts!
Met nog maar een dag te gaan hebben we vandaag niet veel tijd voor een weblog. De 'kanaal koorts' (dat is vast niet te vinden op
wikipedia) heeft heftig toegeslagen en we zijn druk met alle voorbereidingen voor aankomst.
Ook morgen zal er wel weinig tijd zijn voor een weblog, maar we hebben iedereen die iets te maken heeft met de haven van Valparaiso al verzocht de foto's van onze 'spectaculaire' aankomst te te mailen naar Redwise. Hopelijk wil Hilda ze dan nog even snel plaatsen.
Bedankt voor het lezen van onze blogs, tot een volgend weblog vanaf een ander schip tijdens een volgende delivery!
Sjoerd Blomsma - master mt Fardela
Fardela | 28 Dec 2009
Grootcirkel koers
Vanaf vertrek Pitcairn hebben we een grootcirkel koers
'grootcirkel koers' aangehouden richting Valparaiso. Dit is een stukje korter dan het normale traject en zoals volgens de weersberichten is gebleken dat we hiermee aardig tussen het slechte weer zijn door gevaren.
Fardela | 27 Dec 2009
Schoon schip maken.
Ook hier aan boord hebben we de kerstdagen gelukkig goed overleefd!
Gezien de hoeveelheid eten en snacks die we de laatste dagen naar binnen gewerkt hebben zitten we er nu een stuk beter beter bij dan de ondekkings reizigers in deze regio ruim 300 jaar geleden met scheurbuik om de laatste brood kruimels moesten vechten!
Met nog maar een paar dagen te gaan tot de re-delivery in Valparaiso nu dus maar weer "alle zeilen bij gezet" om nog maar even goed de bezem door het schip te halen!
Fardela | 25 Dec 2009
Kerstmaal aan dek.
Vanaf de Zuid-Oostelijke hoek van de StilleOceaan, hierbij de beste kerst wensen voor al de lezers van ons weblog!
Voor ons hier helaas geen witte kerst, maar met een biertje in het zonnetje aan dek hebben we toch echt ook geen medelijden nodig hoor!
Tot grote verbazing van onze huidige Indonesische kok hebben wij hem gevraagd om eens iets traditioneel Indonesisch klaar te maken voor deze kerst dagen.
Fardela | 21 Dec 2009
Wedstrijd handsturen!
De strijd om wie met het handsturen op de brug de meeste mijlen behaald tijdens zijn wacht is inmiddels losgebarsten. Een behaalde afstand van 34 mijl in 4 uur tijd betekend op 31 december om zes uur s'ochtens bij de loods in Valparaiso, -een afstand van slechts 32 mijl betekend dat we straks vanaf zee de vuurpijlen de lucht in omhoog gaan zien.
De afstand van slechts 32 mijl is dus echt een schande en de wacht hierna overnemen is uiteraard geen optie. Uiteindelijk gebeurd dit eigenlijk toch altijd wel weer uit angst dat de ander vervolgens helemaal niet meer zou komen opdagen. We zijn tenslotte helaas maar met z'n tweeen...
Groeten Sjoerd
Fardela | 20 Dec 2009
Geen telefoon bereik
Door al het slechte weer van de laatste paar dagen hebben we veel moeten steken en bijliggen. Tevens missen we daardoor nu ook nog het telefoon bereik van Paas eiland waar we onze collega's van de Tunquin ons over geinformeerd hadden.
Nu passeren we Paas eiland 'Paas eiland' dus op een ruime 150 mijl afstand, maar we komen dan straks wel vanaf Valparaiso met een niet al te dure telefoon rekening naar huis :-)!
Groeten Sjoerd
Fardela | 17 Dec 2009
Storm!
Even leek het weer gisteren dan toch eindelijk weer op te knappen...
Maar helaas, sinds vannacht heeft de wind weer onverwachts flink toegenomen en spuugt de telex er weer de ene na de andere storm warning uit. We zetten ons dus maar weer schrap en wachten af...
Groeten Sjoerd
Fardela | 15 Dec 2009
Zeevast zetten.
Na de laatste dagen inmiddels meer in de veronderstelling te zijn geweest op een onderzeeer te varen in plaats van op een sleepbootje over de Pacific hebben we gisteren avond een paar uur kunnen schuilen onder de kust van Pitcairn Island 'Pitcairn Island'Het was wel even nodig ook om alles hier aan boord weer even goed 'zeevast' te kunnen zetten, wat machine kamer klussen te voltooien en de koelkasten + kombuis weer een beetje te fatsoeneren.
Fardela | 14 Dec 2009
Noodles, brood en knakworst!
Het plannen van stores en provisie is bij Redwise altijd nog wel een hele klus. Het is de bedoeling dat, bij de re-delivery aan de eigenaar alles zo ongeveer wel op is, maar tevens dat er tot die tijd ruim genoeg aan boord is voor iedereen om onze buik goed mee te kunnen vullen.
Gezien de huidige weers omstandigheden weten we een ding zeker; Bij aankomst in Chili zijn de Cup noodles, het brood en de knakworsten toch zeker wel op!
Sjoerd
Fardela | 13 Dec 2009
Het weer is ...
'Steken en bijliggen', het weer knapt helaas nog niet erg op...
Sjoerd
Fardela | 12 Dec 2009
Harde wind!
Helaas, na twee dagen redelijk weer is het hier aan boord weer over met de lol en hebben we een dikke wind op de kop. Het typen met maar 1 beschikbare hand valt overgens ook niet mee...
Sjoerd
Fardela | 10 Dec 2009
Tahiti adventures.
Inmiddels hebben we Tahiti alweer op bijna twee dagen varen achter ons liggen, maar onze 'Tahiti adventures' liggen nog vers in het geheugen... Door een plotselinge verandering in de planning voor het bunkeren van de brandstof hebben we ons zelf daar een dagje mogen vermaken. De eerste prioriteit, na alle aankomst formaliteiten te hebben afgerond was dus al snel het huren van een klein Jeepje om het eiland mee te kunnen verkennen. Hier bleek onze locale agent ons gelukkig wel even een handje mee te willen helpen.
Fardela | 06 Dec 2009
Watertanden!
Denkend aan 'la douce France',
zie ik Cordon Bleutjes over de pieren huppelen, flaneren de Steacks au Poivre over de kade, en maakt de sauce Bearnaise een wulps golfje.
Een stukje stokbrood knispert tussen m'n tanden, terwijl de vin rouge me guitig toelacht.
Neen Bert; in Papeete gaan we geen pizzatje halen!
Voulez vous un desert, monsieur?
(Peter)
Fardela | 05 Dec 2009
Papeete.... :-)
Het weer is eindelijk omgeslagen. Na dagen van stampen, slingeren en een hoop herrie is er nu rust in de tent.
Over enige uren varen we Papeete aan, de hoofdstad van Tahiti 'Tahiti'. Het is dan zaterdagmiddag en we gaan pas maandag bunkeren en storen. Een goede gelegenheid om wat klein onderhoud aan de motoren te doen. Maar ook de bemanning kan wel wat onderhoud gebruiken. Een paar dagen met goede nachtrust, even de benen strekken en misschien een hapje en drankje doen aan de wal moet de sfeer weer een beetje terugbrengen aan boord. Want op een klein bootje als de Fardela is het geen pretje als je dagenlang heen en weer geslingerd wordt, slecht slaapt en bovendien binnen moet blijven omdat het dek onder water staat. Al die vrolijke gedichtjes van afgelopen dagen waren dus maar schijn! De echte vrolijkheid zit er over een paar dagen weer bij.
Tot dan!
Bert
Fardela | 04 Dec 2009
De yoghurt is op!
Iedere ochtend hebben we hier ons vaste beleid,
we nemen dan wat koffie en een yoghurtje voor het ontbijt.
De Chinese yoghurt smaakte enkel niet heel erg best,
Waarschijnlijk iets van een koe, chemicalien de rest.
Nu na wekenlang niets anders dan buik krampen en pijn,
in Pago Pago verse yoghurt aan boord wat was dat fijn.
Maar vanmorgen bij het ontbijt zei Bert opeens: 'stop'
tot mijn grote schrik, de yoghurt bleek op.
Nu weer twee weken zonder verse yoghurt, tot ons grote spijt,
Die Chinese bende eten we niet, dan gaan we van aan de ...
Fardela | 03 Dec 2009
Dag schoen!
Ook wij zeelui zetten s'avonds onze schoen,
zodat de Sint er wat in kan doen.
Helaas voor ons hebben Indo's geen idee;
van deze traditie, en nemen de schoen mee.
Op de markt van Jakarta wordt deze weer verkocht,
hoezeer ik er ook aan was verknocht.
Een schoen bij de schoorsteen is zeker afgeschreven,
dus weigeren de Indo's hem aan mij terug te geven.
Het is wel wat triest, maar niets aan te doen,
nu zit ik hier aan boord met nog maar 1 schoen.
Bert
Fardela | 02 Dec 2009
'Vis verdriet'
Al dagen aan boord slechts leed en verdriet,
want het is slecht weer; vissen kunnen we niet.
Voor de haven hadden we al wat haken verloren,
en kregen we van een loods een tonijn, diepgevroren.
Tot grote spijt te Pago Pago geen vishaak te vinden,
dus nu maar bedenken wat straks aan de lijn te binden.
Nu nog maar drie dagen hobbelen over de zee,
dan pakken we straks Papeete nog even mee.
Misschien vinden we daar dan nog wel een haak of twee,
daar redden we het de rest van de reis wel weer mee.
Sjoerd
Fardela | 01 Dec 2009
"Dance Macabre"
Afgelopen zaterdag konden we in Pago Pago een dansje wagen,
met dames varierend van niet echt knap tot niet echt slank.
Maar het echte dansen doen we sinds twee dagen.
Met de zee als partner, tegen wil en dank.
Geen tango, disco, pogo of boegaloe,
geen rumba, cha cha, line-, paal- of volksdans,
maar stampen en slingeren maakt ons moe.
Het stoten brengt ons uit balans.
We hopen van harte op een vlak zeetje,
dan gaan we ook wat sneller vooruit.
En zijn we komende zaterdag in Papeete,
daar gooien we er dan weer een dansje uit!
Bert
Fardela | 30 Nov 2009
Er is hier geen Piet Paulusma!
De weersberichten vliegen ons hier om de oren! En erg geruststellend, de Meteorologische diensten van Japan, Hawai, Australie en Nieuw Zeeland zijn het er roerend over eens; in ons gebied is niets aan de hand.
Dus hebben wij een 7 Beaufort wind op de kop, kijken we tegen een deining van pak 'm beet 4 meter en zien we geen meter in de regenbuien!
Zo gaat dat, zelfs weerssatellieten hebben niet overal evenveel dekking, en sta je soms voor verrassingen.
Fardela | 29 Nov 2009
Aankomst American Samoa.
Op Ch16 geen contact met de haven, dit tot onze grote spijt,
wat later bleek, de operators zaten bij een football wedstijd.
Eenmaal toch langs de kade ff inklaren op een halfje A4,
de authoriteiten bleken wel erg praktisch al hier.
Ondertussen melde Bert nog geen pitpoes te hebben gezien,
'zitten ze zaterdag avond in de kroeg dan misschien'?
Daar aangekomen bleken ze niet erg tenger en fijn,
nooit verwacht dat Samoa vrouwen zo groot en flink zouden zijn.
De volgende morgen waren we met stuurman Peter niet erg blij,
zelf na het starten van de motoren lag hij nog steeds op zn zij.
Nu aan het eind van de ochtend komt toch alles nog goed,
brandstof zit er in en weer op pad vol goede moed!
Groet van Sjoerd
'American Samoa'
Fardela | 28 Nov 2009
"Zeemansleed"
Zie ginds komt de sleepboot uit China weer aan.
De Redwise bemanning zie je op het dek staan.
Hoe huppelt de stuurman op het voordek heen en weer,
de matroos draait aan het wieltje, het anker valt neer.
Het klinkt erg spannend om naar Pago Pago te gaan,
maar het is slechts om te bunkeren, de slang zit er al aan.
O lieve Pago-Pago-ers het doet erg zeer;
maar na 2 uurtjes bunk'ren ziet u ons nooit weer!.
Bert
Fardela | 27 Nov 2009
Een tonijn in de pan.
Eigenlijk was het vandaag Peter z'n beurt om een weblog te schrijven, maar aangezien we net een dikke 'Yellow fin' tonijn 'yellowfin tuna' aan dek hebben getrokken moet hij maar even een dagje wachten. Daarbij heeft Peter tot mijn grote verdriet de laatste dagen tijdens zijn wacht de nodige vishaken en 'lures' verspeeld en zijn we nu met de laatste half bijgeslepen haak aan het vissen. Ook over zijn vangst; een klein Dorado-tje en een schubberige baracudda (Yep, net als op de Pilbara Thor) hoeft hij toch ook echt niet trots naar zijn meissie te schrijven...
Fardela | 25 Nov 2009
Datumgrens ervaring!
Vandaag is de langste dag van mijn leven. We hebben namelijk vanacht de klok 24 uur teruggedraaid in verband met het passeren van de datumgrens. 'Datumgrens' Nu ben ik wel vaker in oostelijke richting over de datumgrens gegaan, maar telkens combineerden we dit met het geven van een uur klok. En dan duurt die dag dus slechts 47 uur. Het passeren van de datumgrens levert altijd de nodige stof tot discussie op. Krijg je deze dag nu dubbel betaald? Moet je nu je verjaardag een dag eerder vieren? Ben je nu ineens alcoholist, omdat je dubbel zoveel drinkt op 1 dag? Dit laatste kunnen we gelijk ontkrachten. Alcoholisten raken namelijk hun besef van datum en tijd een beetje kwijt. En wij weten dat nog heel goed! Het is nu het eind van de ochtend van woensdag 25 november 2009.
Net als gisteren...
Groeten Bert
Fardela | 25 Nov 2009
Verwarring alom.
Vandaag verwarring op en top aan boord van de Fardela... Gisteren was het dinsdag en morgen is het woensdag, maar wat is het vandaag dan? Volgens meester (hoofdmachinist) Bert weer een mooie dag om na de wacht weer een biertje te drinken aan dek. Ook moeten we sinds gisten met de passer naar beneden schuiven aangezien de graden en minuten in de kaart ineens naar beneden blijken op te lopen. Daarbij vullen we in het journaal, vanaf gisteren, in plaats van Noord nu Zuid in en gaan we vannacht nog even van Oost naar West. Begrijpt u er nog wat van?
Groeten Sjoerd
Fardela | 24 Nov 2009
Een drijfseissie genaamd Gilbert!
Na een verkwikkend slaapje 's ochtend is het altijd weer een verrasing wat je aan zult treffen als je op wacht komt! Dit keer een blazende kapitein die stond te briesen dat die rot vissen wel z'n haak doormidden bijten of z'n kunstaas aanvraten, maar zich niet aan dek lieten trekken. Ok, tot zover niets bijzonders, dus.
Maar vanochtend, liep de meester als een nerveuze haan op dek heen en weer en moest vis van de kok hebben...
Toch, maar even polshoogte nemen...
Dan sta je raar te kijken als daar een beer van een kerel, die bij de meest gruwelijke geluiden uit de machinekamer z'n schouders ophaalt en olijk roept "Niets aan 't handje, hoor!", nu lieve woordjes prevelend, miniscule stukjes vis in een nauwelijks groter snaveltje zit te frutten. Van een stuk tros was een surrogaat nestje gebouwd, in 't zonnetje
Fardela | 23 Nov 2009
Visioenen!
Vanmiddag passeren we de atol's van de North Gilbert Group, of te wel the Republic of Kiribati! 'Republic of Kiribati' Een stuk of acht eilanden waarvan Tarawa de grootste is, er wonen 41.000 mensen, op de andere eilanden enkele honderden tot duizenden. Ze hebben een wekelijkse luchtverbinding met het hoofdeiland, van waaruit ze naar Hawai kunnen vliegen. Dat en de 80 bezoekende schepen per jaar is hun enige verbinding met de rest van de wereld. Hun wereld is een eilandje van nauwelijk een halve mijl breed, het is ongelofelijk! In de pilot staat dat we er niet kunnen bunkeren of provianderen en vers water is enkel in noodgevallen te krijgen. Zo klein!
Fardela | 22 Nov 2009
Ons visseizoen is geopend.
Zoals u gisteren hebt kunnen lezen is het visseizoen op de Fardela geopend. En direct vingen we al 2 dorado's. Ook lopen we met behulp van de equatoriale tegenstroom als een tierelier. Daar zijn we dus weer: de geeikte Redwise weblogjes. Altijd weer die vis en altijd weer die goede snelheid. Maar aan boord zijn deze dingen werkelijk belangrijk! Als er een vis aan de haak zit maken we met zijn allen een rondedansje van plezier. En als ik aan het eind van de ochtend met gunstige brandstofcijfers boven kom en we blijken weer een enorm aantal mijlen te hebben afgelegd, duurt het niet lang of we lopen met zijn tweeen de polonaise door het stuurhuis.
Fardela | 21 Nov 2009
Eindelijk beet!
Vandaag is het dan eindelijk zo ver, het moment is aangebroken waar we allen (in ieder geval ik zelf...) zo lang naar hebben uitgekeken; Het weer is goed en de vislijn kan uit! Onze kok had er inmiddels al niet veel vertrouwen
meer in en had tot mijn grote onvrede toch maar even een kilo tonijn steak op de bestellijst gezet. Nu hebben we
gelukkig een kok die wel een beetje besef heeft van wat hij moet bestellen voor een aantal weken, maar dit keer heb ik dus toch iets uit zijn lijstje moeten schrappen. Net, nog geen uur later hadden we beet - een Dorado! Maar zo zei de kok; "Nice, but I'm still waiting for my tuna"
Groeten Sjoerd
Fardela | 20 Nov 2009
Geduld is een schone zaak!
Op zee wordt afval verbrand, behalve keukenafval uit de Galley, dat dumpen we. Maar de rest wordt verbrand, de deskundigen zijn het er niet over eens, maar vooralsnog lijkt dat de meest milieuvriendelijke oplossing. Zelfs de US Coast Guard accepteert dat, zolang het niet in hun territoriale wateren gebeurd, wat natuurlijk weer te denken geeft.
We nemen dus op iedere reis minimaal twee lege olie drums mee; een voor de barbecue en een voor de verbrandingsoven.
Fardela | 19 Nov 2009
Stalactieten aan boord!
In druipsteengrotten, zoals in Han in Belgie, zorgt de eeuwenlange afzetting van mineralen uit het druipwater voor de vorming van stalactieten 'stalactiet' en stalagnieten 'stalagmiet'
Voor wie het even kwijt was: tieten hangen en nieten staan.
Op de Fardela heeft overkomend buiswater de afgelopen dagen gezorgd voor een dikke zoutkorst op de uitlaatpijpen. Het water verdampte snel door de warmte van de uitlaatgassen en zo veranderden de pijpen langszaam in stalagnieten.
Fardela | 18 Nov 2009
Eiland in zicht!
Na dagen naar een lege horizon te hebben gekeken verwachten we vanavond de eerste eilanden groep van de "U.S. Marhall Islands" 'Marshall Islands' te gaan passeren. Het eerste eiland, of eigenlijk "Atoll" genoemd zal de "Enewetak Atoll" 'Enewetak Atoll' zijn en staat erom bekend inmiddels al 42 Amerikaanse nucleare testen (bommen) te hebben moeten doorstaan. De straling zou er vandaag de dag niet veel hoger meer zijn dan in de gemiddelde Amerikaanse stad. Ik hoop dus maar dat de stuurman niet weer in de stress schiet, mocht het eiland vannacht toch nog iets 'groen' oplichten
Fardela | 17 Nov 2009
Op de helft van de helft!
De tijdsrekening c.q. beleving op zee is heel anders. Zo zitten we nu met onze reis, van Zhenjiang via Pago Pago naar Valparaiso, bijna op de helft van de helft. Volgende week met het passeren van de evenaar hebben we de helft gedaan van wat we in noord-zuidrichting moeten doen en weer later krijgen we de helft van west-oostrichting.
Als je met de bemanning, van een schip onderweg, gaat rekenen blijkt iedere keer dat je al een heel stuk gevorderd bent; eigenlijk ben je er al bijna!
Fardela | 16 Nov 2009
Formule 1!
Een uitbrengreis, of delivery, is net Formule 1. Niet dat we met 300 km/uur over het water scheren. We zijn al blij als we er 15 halen. Maar we hebben wel een pitstopstrategie. De laatste tijd gaan er regelmatig schepen van China naar Chili en vrijwel altijd maken die 2 pitstops. Soms op Guam en Tahiti, soms Fiji en Tahiti nu ook Pago Pago, een eiland van American Samoa. 'Pago Pago' Ook op een ander punt zijn er overeenkomsten. Net als de coureurs
in de Formule 1 zijn de zeevarenden bij Redwise enorme playboys. Het valt daarom nogal tegen dat we altijd zo weinig pitspoezen rond de boot zien. Maar mischien komt daar op Pago Pago wel verandering in!
Bert
Fardela | 15 Nov 2009
Waar blijft het goede weer?
"Waar blijft het goede weer?", dat vragen we ons inmiddels al een paar dagen af. Gezien de huidige omstandigheden op de 'East China Sea' en de zee bij Japan hebben we zeker geen klagen gehad gezien onze weersomstandigheden. Maar nu we de evenaar steeds dichter naderen en de isobaren op de weerkaartjes inmiddels honderden mijlen uit elkaar verspreid liggen, stampen en slingeren we er nog steeds flink op los.
Helaas kan de vislijn dus nog steeds niet uit en zal ook de BBQ nog even op zich laten wachten. Zelfs een potje bier aan dek na de wacht zit er, gezien de regelmatige klappen zeewater die over het schip slaan, ook nog niet bij... Dit was nu juist waarom wij, hier aan boord, bij Redwise zijn gaan varen.
Groeten,
Sjoerd Blomsma
Fardela | 13 Nov 2009
Bijgeloof?
Vandaag is het vrijdag de 13e. Dat zou een ongeluksdag zijn. Puur bijgeloof natuurlijk. En daar doen we niet aan.
Chinezen wel. Om boze geesten te verdrijven en geluk en voorspoed af te dwingen schieten ze te pas en te onpas vuurwerk af. Bij bruiloften bijvoorbeeld. Maar ook als er een nieuw gebouwd schip wordt overgedragen. Bij de overdracht van onze Fardela was echter nog geen rotje te bekennen...
Ook Indonesiers zijn zeer bijgelovig. Dus toen we net na vertrek uit China een touw in de schroef kregen vonden ze dat geen pech, maar een duidelijke voorbode van nog meer rampspoed.
De voortekenen zijn dus ronduit slecht. Als we deze dag zonder kleerscheuren doorkomen, neem ik vannacht na mijn wacht lekker 2 potjes bier. De ene drink ik met mijn linkerhand, de andere met mijn rechter. Niet uit bijgeloof, maar als training voor mijn spieren. Je wilt wel in vorm blijven, natuurlijk!
Bert
Fardela | 13 Nov 2009
Een licht aan de horizon.
's Nachts zijn we op zee zo bezig met lichten aan de horizon te ontdekken, dat we ons wel voor het hoofd kunnen slaan; dat licht niet eerder opgemerkt te hebben! Wat een blunder, zo'n helder groot licht, dat kan geen vrachtschip zijn dat moet wel een passagiersschip zijn; nog stommer! Enige ogenblikken later blijken we er weer in gestonken; het is de maan die opkomt. Volgens mij een van de mooiste dingen die op zee te zien zijn; niet zo spectaculair als de zon, maar veel mysterieuzer...
Een ster aan de horizon kan je soms ook zo in verwarring brengen; ik weet zeker dat ik niet de enige ben die wel eens overwogen heeft ervoor uit te wijken!
Fardela | 12 Nov 2009
11 november!
Terwijl het scheepsmanagement zich met frivole spelletjes met Orka's vermaakt; wordt de stuurman 'grimlachjes' verweten! Ach ja, zo gaat dat, als men de stand der tijden contempleert.
Het was gisteren namelijk een hele bijzondere dag; heeft u het niet gemerkt, de verwachtingsvolle siddering die bij het krieken door het Bourgondische deel van Nederland trok? Het was anders tot op de Pacific merkbaar, of dacht u dat Orka's zich met frivoliteiten inlieten...
Zo weet u tot op de Stille Oceaan is iemand bij u betrokken!
Alaaf!
Fardela | 10 Nov 2009
Orka's
Eigenlijk hadden we stille hoop dat Peter, onze stuurman vandaag een berichtje voor het weblog zou schrijven. Maar helaas, verder dan een grimmige glimlach op zijn gezicht komen we niet als we het over het weblog hebben... Daarbij hebben wij (terwijl Peter vanmorgen lekker lag te slapen), met de koffie een stel Orka's gezien. Het eerste stel zat op een 200m van het schip waarna vervolgens een "hele stoere" Orka even een
kijkje kwam nemen op slechts enkele meters van ons bootje. Na een paar duiken in onze hekgolf hield hij het verder voor gezien. Hij zal wel gedacht hebben 'wat een malloten om met zo'n klein bootje op de Stille Oceaan op te gaan...
Fardela | 09 Nov 2009
We hebben het zo slecht nog niet!
Alweer ruim een dag sinds we ten zuiden van Japan het voorlopig laatste vaste land zijn gepasseerd. Iedereen begint ondertussen aardig ingeslingerd te raken en er zijn zelfs al sporen van routine te ontdekken...
Gezien de uitpraak van de eigenaar; "you get what you pay for" (dit zou niet al teveel geweest zijn), valt het bootje ons toch niet echt tegen... Buiten het feit dat de Chinese bedden te kort zijn, we met 6 man op 1 wc moeten poepen, badkamer altijd bezet is, messroom slechts ruimte bied om met max 3 man tegelijk te eten en airco enkel een bevries en ontdooi stand heeft, hebben we het hier zo slecht nog niet!
Fardela | 08 Nov 2009
Slingeren en stampen!
Iedere vrijdag stuurt Redwise een lijst rond van alle schepen die onderweg zijn. Met positie en afmetingen.
En wat bleek: we zijn weer eens de kleinste. Dat schept natuurlijk verplichtingen. Vanochtend begon het dan ook: slingeren en stampen.
Nu is dat slingeren hooguit voor de kok een beetje lastig, maar het stampen bracht voor mijzelf wat narigheid mee. We kregen namelijk buiswater over en nu bleek mijn patrijspoort niet geheel waterdicht.
Het zeewater liep over mijn bureau linea recta naar de peiltabellen toe. Die zijn geheel doorweekt en onbruikbaar geworden.
Fardela | 07 Nov 2009
Een "mijnenveld" aan netten etc.
Het is gelukt om door het mijnenveld aan netten en obstakels voor de Chinese kust heen te komen. Ditmaal zonder iets in de schroef te krijgen. En dat is knap. Want de Chinese vissers gooien werkelijk op ieder plekje een net of boeitje neer. Maar ja; ze hebben in China ook wel wat monden te voeden, natuurlijk.
Met voedsel heben wij geen probleem in ieder geval. De stores zitten vol en de kok weet er wel wat van te maken.
Fardela | 06 Nov 2009
Weer onderweg.
Voor vertrek is er veel discussie geweest over de onze volgende stop.
Verschillende eilanden als Guam, Pago Pago, Fiji en zelf mogelijk Tahiti stonden op de lijst van de opties.
Niemand had echter kunnen vermoeden dat we niet verder zouden komen dan be baai van 'Shengsi Lidao', een klein eilandje op nog geen 25 mijl uit de kust van Shanghai waar we gisteren ten ankler zijn gegaan. Inmiddels heeft een duiker ter plaatse de, zo blijkt totaal 100mtr lange meertros (!) die achter het schip sleepte uit de schroef weten te snijden.
Vanmorgen in alle vroegte nu dus weer anker op gegaan en ditmaal met daglicht en vol goede moed weer onderweg richting de mogelijke tropische oorden.
Fardela | 05 Nov 2009
Rechtsomkeer.
Eindelijk de laatste loods van boord, de apperatuur leek allemaal aardig te werken en de weer goden waren gunstig gezind. Het leek allemaal zo voorspoedig te gaan.
Maar helaas, net na middernacht moesten we allemaal weer ons bed uit.
Voor de kust van Shanghai ligt het water bezaaid met vissersboeien en tot grote spijt hadden wij er hier een van in de stuurboords schroef gekregen. Helaas dus op een enkele schroef rechtsomkeer terug naar de rede van Shanghai alwaar we nu net het anker er weer in hebben gegooid, wordt vervolgd...
Fardela | 04 Nov 2009
Schreeuwende Chinezen
In de verte schiet de skyline van Shanghai voorbij. Het betekent dat we bijna bij zee zijn. Gelukkig. Want het stuurhuis is vergeven van de herrie. Uit 2 marifoons schreeuwen de chinezen om het hardst en zo nu en dan schreeuwen onze loodsen terug. Het lijkt wel of de boot op woorden loopt in plaats van op gasolie.
Was dat maar waar!
Fardela | 03 Nov 2009
Eerst 200 mijl de rivier af
Na een nog koudere nacht zijn we bij het ochtendgloren van de scheepswerf vertrokken richting het immigratie-ankergebied om onze paspoorten en port clearance te verkrijgen. Na het nodige wachten hebben we uiteindelijk alle papieren aan boord gekregen, en zijn we 'anker op' gegaan en begonnen aan het afzakken van de rivier, 200 mijl in de richting van Shanghai en open zee.
Fardela | 02 Nov 2009
Van +25 tot net boven het vriespunt
Doordat de wind naar het noorden is gedraaid hebben we een zeer koude nacht gehad. De temperatuur is binnen een dag van +25 tot net boven het vriespunt gezakt en onze Indonesische collega's klagen steen en been. Tijd om nu toch maar eens te gaan vertrekken richting de beloofde tropische oorden!
Fardela | 01 Nov 2009
Transportbouten in de wasmachine
Inmiddels hebben we het eerste nachtje aan boord van de Fardela geslapen. Voor de meeste provisie hebben we inmiddels een plekje kunnen vinden (waarbij zelfs ruimte in de crew cabins moest worden opgeofferd) en na het verwijderen van de door de werf vergeten transportbouten werd de wasmachine ook ineens een stuk rustiger op het centrifugeerprogramma. Morgen nog wat brandstof bunkeren en dan zijn we klaar voor het ruime sop!
Fardela | 30 Oct 2009
I am a big big girl in a big big world
Na een avond hotel en de longen uit ons lijf te hebben gezongen op nummers zoals ‘I am a big big girl in a big big world’ in de lokale KTV (karaokebar) zat de stemming er onder de bemanning al aardig in. Aangezien de Fardela maar 27 meter lang is, is dit uiteraard een gunstige bijkomstigheid met een lange Pacific-oversteek naar Valparaiso, Chili (via waarschijnlijk Pago Pago) in het vooruitzicht.
Fardela | 29 Oct 2009
Hai Phong, Ha Long Bay, Hanoi, Nanjing...
Na de bemanning van de Smit Tiger geassisteerd te hebben met het vertrek in Hai Phong, Vietnam bleek ik nog een paar dagen ‘Ha Long Bay’ te kunnen verkennen alvorens af te reizen naar de nieuwbouw sleepboot Fardela in China. Een paar dagen later ben ik in Hanoi op het vliegtuig gestapt en heb ik met behulp van wat telefoontjes vervolgens Jaap Smit en de bemanning op Hongkong airport kunnen vinden, om samen op de vlucht richting Nanjing-China te stappen.