Feestelijke afsluiting van reis met hindernissen
Misschien herkent u het wel. Tijdje niet gevaren, maar weer eens Redwise bellen. Menno is de beroerdste niet, je maakt voor dezelfde middag nog een afspraak met hem en na afloop van het gesprek zegt Menno: “Kun je overmorgen vertrekken naar Borneo?”. Het viel mee, het werd namelijk een weekje later, maar toen was Henk van der Wilt dan toch onderweg naar Miri, Maleisië, voor een reisje op de Danga East 9, een splinternieuwe sleepboot met 2.000 PK. Bestemming was Pointe Noire, Congo, een reisje van een week of zes dat toch nog zou uitlopen tot 80 dagen ‘uit en thuis’.
De Danga East 9 was gekocht door de Congolese overheid, en nadat het schip was betaald moest nog even worden gewacht op betaling van de spare parts die ook mee moesten. De eerste drie weken waren toen al voorbij. Op 30 oktober was het schip klaar voor vertrek en ging het richting Singapore. Daar werden bunkers, drinkwater, spare parts en 300 satés ingeslagen en ging de reis verder naar Straat Sunda waar de HWTK zou worden afgelost, die wegens familieomstandigheden van boord moest.
Gewapend
Deze tussenstop verliep niet zonder strubbelingen: via bemiddeling van de plaatselijke agent werden we naar binnen gedirigeerd, de machinist kon naar huis en de volgende dag kwam de bemanning tot de verbijsterende ontdekking te zijn gearresteerd wegens illegaal binnenvaren van Indonesische wateren. Een en ander leidde tot opnieuw 11 dagen vertraging, veel gewapende mannen aan boord (best vriendelijk, overigens, ze gingen zelfs gewillig op de foto) en ook nog het betalen van de nodige dollars, maar uiteindelijk mocht de Danga East 9 weer vertrekken richting Kaapstad.
De volgende 26 dagen op zee werden bepaald door prachtige zonsondergangen, dolfijnen, walvissen, haaien, zeehondjes, zon, mooi weer en ook wat slecht weer. “Een heerlijke onderbreking van de reis,” aldus onze verslaggever.
TV-camera’s
Op 28 december kwam de Danga East 9 in Pointe Noire aan, waar het schip werd overgedragen aan de havenmeester. De bemanning overnachtte in een hotel, maar moest de volgende dag nog één keer komen varen voor het oog van TV-camera’s. “Een grandioos gebeuren. We werden door de havenmeester, in hagelwit uniform met veel goud, welkom geheten in het bijzijn van de burgemeester, ministers en nog veel meer belangrijke gasten. Het dek stroomde vol en er werd volop champagne geschonken.” Na afloop werd de bemanning onthaald op een voortreffelijke lunch onder de palmen, in een goed restaurant aan het strand. Ook daarbij waren weer de notabelen van Pointe Noire aanwezig. Via Brazzaville vloog de bemanning dezelfde dag nog naar Parijs, zodat iedereen nog net voor Oud & Nieuw thuis was.
