01-09-2008
Neonverlichting van de zee
Het was wind stil, met een spiegel gladde oceaan om ons heen en met goed zicht van minimaal 14 Nm. Wat we vanochtend vroeg mochten aanschouwen was een prachtig plaatje van de natuur op zijn best. Alleen een vaag schijnsel van onze eigen toplantaarn was het enige licht wat je had als je voorop de boeg stond. In de verte alleen wat kleine vissersboten, maar die bleven allemaal ver uit de buurt. Dus waarom tijdens je wacht binnen zitten als het buiten zo heerlijk is.. Het was prachtig, heel donker en een heldere sterren hemel. En de boeggolf was groen; NEON GROEN... Ik weet dat zeewater niet zomaar neon groen kan zijn en licht kan geven, maar op zo'n moment moet je gewoon even genieten van wat je ziet en niet nadenken waardoor de zee groen oplicht.
Wat we zagen waren algen die in het schuim van de golven groen oplichten (Bioluminescentie). 'bioluminescentie'
Betoverend om te zien, en het werd nog beter, eerst kwamen er 3 dolfijnen maar al snel een stuk of 8. Ze hadden het prima naar de zin, er werd druk heen en weer gezwommen en gedoken. Je kon ze bijna horen lachen. Van bovenaf gezien lichtte de witte buiken op en had het zeewater achter de staart een neon groene kleur.
En waarom de dolfijnen zo blij waren? Die waren op jacht en aten ondertussen hun buik vol. Wat voor ons leek alsof ze aan het spelen waren was in feite de jacht op kleine visjes.
We zaten op dat moment midden in een school met kleine visjes en wat is er voor een dolfijn nou nog mooier.
Oplichtend zeewater blijft een betoverend gezicht... iets wat je niet vaak meemaakt, en ook de rest van de bemanning heeft van dit prachtige beeld kunnen genieten.
We varen nu langs de kust van Portugal omhoog richting Finisterre, het begin van de Golf van Biskaje,
en verwachten daar 3e september s' ochtends vroeg te zijn. We lopen nu met een gemiddelde snelheid van 6 knopen, in een hele lange oceaan deining. Gelukkig beweegt het bootje er mooi doorheen.
We denken nog steeds rond de 9e aan te komen, maar alleen als we gemiddeld 6 knopen blijven lopen. Ligt een beetje aan het weer.. We hebben de opdracht gekregen de ARCA naar Dordrecht te varen. Dat lijkt me wel leuk zover ben ik nog nooit de rivier op geweest... En al helemaal niet onder zoveel bruggen door gevaren...
P.S.: Nog geen kanaal koorts aan boord gesignaleerd (mensen leven hier met het motto; more days, more dollars...) Denk dat de mensen vroeger dat niet meer dachten nadat ze een jaar of langer op zee hadden gezeten.
Er is maar 1 iemand met kanaal koorts aan boord, en daar heeft hij de hele reis al last van: onze 2e machinst; Arie Bregita. Maar dat zou wel eens te maken kunnen hebben dat zijn vrouw hoog zwangere is. Bij deze sterkte voor haar....En groetjes van ons.
