16-08-2010
De Zuilen van Hercules
Ook wij zijn het weekeinde goed doorgekomen. Al kwamen wij vrijdagavond nog wel even in een enorm onweer terecht. We hadden een inslag niet ver van het schip. Dat gaf een geweldige knal en ik zat rechtop in bed. Als een bliksem in het schip inslaat dan zit je, als je binnen zit, wel aardig veilig. Je zit in een'kooi van Faraday'. De elektriciteit zal door het staal in het water weg vloeien. Je moet natuurlijk niet aan dek gaan staan en ook zal je schade aan de elektrische installatie hebben.
In de loop van het weekeind knapte het weer op. Goed genoeg om gisteren te gaan BARBEQUEN. Altijd leuk, het brengt de bemanningsleden dichter bij elkaar en het breekt zo lekker de week.
Aan boord heb je niet zo'n scherp tijdsbesef als aan de wal. Ik moet altijd even op de kalender kijken om zeker te weten wat voor een dag het is. Dat komt omdat je niet de container aan de weg moet zetten op maandag, of dat de SRV man langs komt op dinsdag, of naar de tandarts op woensdag. Er zijn geen 'markers' die de week indelen.
Ik heb eens gevaren met een Indonesische kok, Herman. Die had een weekmenu die hij strikt herhaalde. Daar kon je aan het eten zien wat voor een dag het was. En ook kon je zeggen 'nog 3 keer sweet and sour porc' en dan wordt ik afgelost.
Maar goed, de Zuilen van Hercules. Zo wordt de 'Straat van Gibraltar'ook wel genoemd. Aan de Europese kant de apenrots Gibraltar en aan de Afrikaanse kant het Atlasgebergte.
Daar zullen wij vandaag rond het middaguur tussendoor varen.
Groeten Frey
