10-03-2010
Poolster
Wij hebben ons eiland gehaald. We liggen nu op vier mijl afstand van de kust te wachten tot het weer licht wordt. Nu, in de nacht hebben wij een mooi zicht op het firmament. De poolster staat een eindje boven de horizon. En het "steelpannetje", deel van de "grote beer", en "cassiopeia" draaien hun eeuwige rondjes om deze ster. In Nederland komen de voornoemden niet onder de horizon. Hier wel, behalve de poolster natuurlijk. De poolster is niet altijd de poolster geweest en zal het ook niet eeuwig zijn.
Hoe komt dat? Dat komt door de precessie van de equinoxen. Wablief. Ik zal het proberen uit te leggen. Weet u nog van vroeger, als u een tolletje op tafel liet draaien, dat hij eerst strak, rechtop, onbeweeglijk draaide. Maar even later, als de snelheid er een beetje uit ging, dan ging hij "waggelen". Het puntje van de as die op tafel staat blijft niet meer op een plek, maar begint een rondje op tafel te beschrijven. En de omhoog stekende as een rondje in de lucht. Dat doet de aarde dus ook, hij "waggelt" een beetje. De aard as beschrijft een rondje langs de hemel. Een rondje duurt zo'n 27.000 jaar. Dus, nu wijst de aardas richting poolster, maar zal langzaam zijn rondje vervolgen. Dan zijn andere sterren aan de beurt om "poolster" te zijn. Tot na 27.000 jaar, onze vertrouwde ster van de kleine beer weer aan de beurt is. Wij wachten gespannen af.
Tot morgen
Groeten Ivar Senior
