18-02-2010
Oh moeder wat is het heet.
Dus, jullie denken dat je het zwaar hebt, met al dat ijs enzo.
Wij liggen hier in de voorhaven van 'Natal'. In pre-Natal zeg maar. En het is hier heet en windstil. Wij zweten ons een ongeluk. Kijk, da's pas erg. Nee hoor, ik kan me voorstellen na al die weken kou, gladheid en ellende, dat je wilt dat 't eindelijk is afgelopen is. Sommige senioren zijn misschien al weken niet meer de deur uit geweest vanwege gladheid ed.
Wij zijn dus goedgekeurd alhier en mogen even blijven. Vrolijke mensen die Brazilianen. Bij het binnenvaren stonden er mensen op de pier die spontaan begonnen te zwaaien naar ons. Ook de immigration en de health authority waren heel vriendelijk en spraakzaam. Maar... als het donker wordt moet je hier wel oppassen. Dan komen de zombie,s naar buiten en die willen je best van je portemonnee af helpen. Er is ons aangeraden om niet aleen over straat te lopen hier in het haven gebied. Kleine bootjes zonder verlichting roeien rond ons schip en kijken geinteresseerd.
Oppassen dus en laptops, camera's en telefoons uit het zicht, en de deuren op slot. Zo gaat dat in een arm land en Carnaval is net geweest, dus iedereen is door zijn geld heen. We klagen niet het is hier mooi, aan de overkant van de rivier is een 'mangrovebos'.
Verderop staan kleurrijke huisjes en het maakt een vrolijke indruk. De "jonge honden" gaan vanavond nog even in de stad kijken. Wij gaan morgen wel even een kijkje nemen.
Tot morgen
Groeten Ivar Senior
