09-02-2010
Vetpieper of leerschroeier!
Dat waren zo de koosnaampjes voor de kok in vroeger tijden.
Dat heb ik uit "De lexicon voor de scheepvaart" die ik ooit eens van mijn broer heb gekregen. Een struise dame met een flinke bos hout voor de deur heet een fregat, en de koffie om 10 uur heet pikheet. Maar ik dwaal af. Vandaag is het de beurt aan de kokse.
V- Hoe heet je?
A- Sabine Matthes.
V- waar en wanneer ben je geboren?
A- Ik ben geboren te Loxstedt, Duitsland, op 21-07-1962.
V- Maar je woont nu in Nederland?
A- Ja, ik woon al meer dan 20 jaar in Nederland.
V- Wat heb je zoal gedaan tot nu toe?
A- In Duitsland heb ik de real schule, de havo zeg maar, gedaan. Daarna heb ik op de kunstacademie gezeten, daarna heb ik veel gereisd. Liftend door Europa, Thailand, Marokko enzo.
Daarna ben ik in Nederland terecht gekomen, toen kwam ik meteen iemand tegen die op charter schepen werkte. Zo ben ik in de vaarderij terecht gekomen.
V- Op de bruine vloot bedoel je?
A- Ja. Ik heb een tijdje gemaat, zoals dat heet, en heb toen mijn grootvaarbewijs gehaald.
V- Heb je daar nog wat mee gedaan?
A- Ik heb ermee geschipperd op een tweemaster vanuit Medemblik.
V- Hoe komt het zo dat je nu kok bent?
A- Het laatste schip waarop ik nog als stuurvrouw werkte, de Galant, ging uit de vaart. Toen moest ik wat anders gaan doen.
Ik ben toen kok geworden omdat je dan ook op schepen kunt werken, want varen is nog steeds mijn passie. Ik hoef nu alleen niet meer bij nacht en ontij op het dek te staan, of met harde wind de schoten door halen. En toch kom ik overal.
V- Waarom sta je met een bevroren vis in je broek?
A- De Braziliaanse zon heeft mijn achterhammen rood gekleurd.
Het is goed om de brand er een beetje uit te halen. Vandaar.
V- Is er nog iets wat je met onze lezers wilt delen?
A- Morgen eten we zalmfilet met aardappels.
V- OK Bedankt
Tot zover onze food manager.
Tot morgen.
Groeten Ivar Senior
