Soms ben je gewichtloos en dan weeg je een ton!

Zelfs de grootste routinier bij Redwise kan zich er soms over verbazen hoe mooi het leven kan zijn. Dat blijkt uit de smakelijke eerste berichten in de weblog van Kees Welten bij het begin van de reis met de sleepboot Pehuen, van het Chinese Guangzhou naar Valparaiso in Chili: “We zijn op 29/11 aan boord gaan leven, na 4 dagen overnacht te hebben in een statig hotel in Guangzhou. Jaap, onze GM en superintendent, had een suite waarin je een truck kon parkeren. Zelf mochten we ook niet klagen over de accommodatie en vooral het eten, waarbij de bestelling door onze agent Gordon Li vanuit Shanghai telefonisch aan de charmante Chinese serveersters werd doorgegeven. Hoewel we redelijk vaak in China komen, zijn we nog altijd niet in staat die ‘doodgeslagen vliegen en muggen’ van de menukaart te ontcijferen.

De reis verliep allereerst via Hong Kong en vervolgens Manilla, waar de eerste kinderziekten werden verholpen. Ook werd hier een ‘verse kok’ ingescheept, “Arvin, een bescheiden Filippijn, die al bewezen heeft dat hij weet waarvoor hij aan boord is gekomen.” Met de inwendige mens zat het vanaf hier dus wel goed op de Pehuen. De reis ging door Basilan Strait, langs de Pulau-Pulau eilanden richting Fiji op de Stille Oceaan. De bemanning maakte zich tijdens dit deel van de reis vrolijk met berichten van de Wereldomroep en van familie over de winterse omstandigheden in Nederland. “Wij hebben hier dan wel geen sneeuw en (behalve in een koel drankje) ijs, maar wel zakken vol tegenwind, bergen zee en hoge deining achter de rug. Behalve een dag Suva, Fiji, voor bunkeren, storen en onderhoud, vanaf de dag voor Kerst tot gisteren tegen hels weer in liggen hakken. Soms ben je gewichtloos en dan weeg je een ton.”

Geen medelijden
De splinternieuwe Pehuen had het op haar maiden voyage al met al zwaar te verduren. “Wind en weer kennen geen medelijden,” aldus Kees Welten tijdens deze lange oversteek: “Je ziet weinig op zo’n stuk, geen vogels geen (wal)vissen of dolfijnen. Soms vliegende vissen –of zijn het zwemmende vogels?– die wel eens hard met het staal in aanraking komen. Ze worden dan niet door ons (te veel graten) maar wel door de Indonesiërs verorberd.” Het zou 2 dagen mooi weer worden, waarna de wind weer aanwakkerde tot “ZZO 7-8 lijkt recht van de pool te komen. Nog 3 dagen afzien, dan kunnen de mannen met de pakken en de petten aan boord komen en proberen ons het leven zuur te maken. We hopen dat we nog even het bizarre weer van deze ‘helse’ reis van ons af kunnen laten glijden met een koud drankje op een terrasje in Antofagasta, voordat we naar het verre Nederland vliegen,” verheugde Kees Welten zich alweer: “Als we daar zijn hebben Margreet en ik de 2e reis rond de wereld gemaakt in een jaar. De laatste zelfs in minder dan 80 dagen, zoals Phileas Fogg van Jules Verne’s beroemde ‘Reis om de wereld in 79 dagen’ want hij was vergeten de klok (vooruit) te zetten.”