08-10-2009
Bijna bij bunkerhaven in Mauritius
Inmiddels zijn we alweer 17 dagen onderweg van Singapore naar de uiteindelijke bestemming Schotland met ons sleepje, een reis van zo'n 12.000 mijl.
Sinds de doorgang van straat Sunda en de entree op de Indische Oceaan is slingeren, en je afstemming hierop wat zit/lig en eet positie betreft een tweede natuur geworden.
Leven aan boord is een grote regelmaat, thee en koffie bepalen ongeveer hoe laat het is.
De enige andere levende wezens om ons heen zijn af en toe een Jan van Gent en vliegende vissen. Deze laatste maken herhaaldelijk de fout om ons schip als landingsbaan uit te kiezen, en opstijgen is er dan niet meer bij.
In dit passaat gebied is het weer elke dag hetzelfde weer, wind ZO 5/6 gedeeltelijk bewolkt, 28 graden, en hoge swell. Veel stuifwater aan dek en het schip lijkt dan ook op een zoute krakeling. De winterschilder staat dan ook op wachtgeld tot voorbij Kaap de Goede hoop waar bij een noordelijke koers hopelijk eens gezoet kan worden.
4 dagen voor ons, ook onderweg naar Mauritius zit een andere Redwise boot met serieuze machine problemen, wellicht dat wij als bezemwagen van de Indische Oceaan iets voor ze kunnen betekenen indien ze in de problemen komen. We hopen voor hun van niet maar een verzetje zou wat afwisseling betekenen.
Met nog 7 dagen te gaan naar Mauritius is iedereen zijn GSM aan het opladen, de kok aan het inventariseren waar broodnodige behoefte aan is, kortom er is iets van een kleine opwinding merkbaar na die weken op zee, problemen met dit nieuwe schip zijn er niet, de automaat stuurt als een scheermes, en ze heeft dadelijk in Mauritius alleen behoefte aan wat fuel in haar bunkers, net als de bemanning wat nieuwe brandstof nodig heeft.
Tot zover weer wat nieuws van de Kestrel,
Willem Kroon
