02-09-2008
Veel te weinig.
Water. Voor ons, achter ons, naast ons. Ook water onder ons, gelukkig, anders hadden we aan de grond gezeten. Sinds gister ook soms weer water boven ons, Kestrel hakt en zaagt weer door de golven. Het is windkracht 5. En toch, misschien moeilijk voor te stellen voor niet-varenden, hebben we niet genoeg water.
Water is niet alleen om doorheen te varen, het is ook om te drinken, wassen, koken en voor bepaalde sanitaire bezigheden die weggespoeld dienen te worden. En voor al deze zaken gebruiken we zoet water.
Douchen in zout water is geen pretje, laat staan je tanden ermee poetsen. In Fortaleza hebben we onze 'fresh water' tank helemaal vol geladen maar de tank is nu al half leeg. Een probleem.
Op echte schepen, en dus zeker niet op Kestrel, staat een 'water maker'. Officieel heet zo'n ding 'evaporator' en die maakt van zout water zoet water. Water aan de kook brengen, stoom opvangen en hoppa!
Zout blijft achter en je hebt smakelijk drinkwater. Smaakt nog beter dan dat Franse bronwater met die moeilijke naam. Erg handig, maar zo'n ding hebben wij dus niet. Wij moeten in de bezuiniging.
Nog maar 1 keer per week kleren wassen, om de dag douchen en -heel belangrijk- 'pissen over de muur', oftwewel in beschaafd Nederlands: het plasje buitenboord doen. De WC verbruikt zo'n 20 liter water per spoelbeurt en met zes man gaat dat toch aantikken op den duur. De grote boodschap, mag nog wel op de pot maar het resultaat dient weggespoeld te worden met een emmer zeewater.
En zo redden we het nog wel een tijdje al blijft het een raadsel waar al ons drinkwater in zo'n korte tijd is gebleven. Lekkage hebben we niet, dat weten we zeker. En we kunnen ons niet voorstellen dat er iemand aan boord is die dit allemaal niet zo serieus neemt en gezellig met zichzelf dagelijks een uitgebreide douche pakt, want dat is zo lekker... Of... kunnen we ons dat wel voorstellen?
Intriges op Kestrel...
