19-08-2008
Wat jammer dat mijn wacht voorbij is.
Om middennacht begint mijn wacht en het is altijd weer een verrassing hoe het uitzicht is. Het samenspel van maan, bewolking en sterren maakt het elke keer weer anders. Het is echt nooit hetzelfde.
Deze nacht is het een heldere hemel vol met sterren en vrijwel volle maan. Sterren zover het oog kan reiken en dat is meestal totaan de horizon. Daar waar ook de toplichten van andere schepen voor het eerst verschijnen. Het is deze nacht zo helder dat er op het eerste aanblik geen onderscheid is tussen sterren en schepen.
Maar na enige tijd blijkt er toch verschil te zijn. De sterren gaan omhoog. De schepen doen dat over het algemeen niet. Die komen naar je toe. Gelukkig maar. Als ik zou moeten uitwijken voor alle sterren die ik nu zie zullen we nooit in Fortaleeza aankomen.
Kestrel gedraagt zich weer eens behoorlijk puberaal en is in eerste instantie niet in de hand te houden. Dus al zwalkend geniet ik maar van het uitzicht. Bruce Springsteen zingt op de achtergrond zijn 'Ghost of Tom Joad' CD. Passend voor mijn huidige stemming, ingetogen muziek met prachtige teksten. Kestrel is ook wel onder de indruk en komt in de loop van de wacht weer wat meer tot rust.
Rond een uur of vijf vinden de sterren het wel weer mooi geweest voor vandaag en gaan er samen met de maan van tussen. Even later komt de zon op en onze Kapitein ook. Het zit er weer op voor deze ochtend.
Soms is het gewoon jammer als een wacht voorbij is. Eigenlijk wel erg vaak. Ik denk dat ik best een leuke baan heb, over zes uur is het mijn beurt weer. Ik heb de eer om Fortaleeza aan te lopen.
