21-02-2009
Passage Panama-Kanaal
Vandaag is het dan zover; de passage door het Panama-Kanaal! Helaas heerst er ook gelijk teleurstelling onder de bemanning, we gaan in het donker door het kanaal i.p.v. overdag. Zo zullen we weinig zien van de prachtige omgeving. Met de vorige ferrie's zijn we er wel overdag doorheen gegaan en dat was erg mooi.
Nadat 'smorgens verhaald zijn naar de ankerplaats binnen de pieren, komt de kanaal inspecteur aan boord. Deze man komt kijken of alle navigatie-apperatuur goed werkt en of de tekeningen en gegevens van het schip kloppen. Dit gebeurd bij ieder schip wat voor het eerst door het kanaal gaat, aan de hand van die gegevens worden de transitkosten
bepaald en die liegen er niet om. Nadat er nog wat gesteggel is over eventuele sleepbootbegeleiding, dit ivm te lage diepgang in verhouding met de scheepslengte (!), krijgen we het felbegeerde identificatie-nummer.
De sleepbootbegeleiding is dan alweer van de baan. Nadat er nog wat bemanningsleden van de nieuwe eigenaar aan boord komen zijn we klaar voor vertrek.
Om 18:00 komt de loods aan boord en halen we de 2 ankers op en gaan rustig aan naar de eerste sluis toe.
Het eerste complex van sluizen (de Gatun Locks) zijn 3 aan elkaar geschakelde sluizen die een hoogte van 26 meter overbruggen naar het Gatun meer. Aan beide zijden van de sluizen komen er locomotieven met
staaldraden vast te zitten die er voor zorgen dat het schip in het midden van de sluis blijft, ook halen ze de vaart uit het schip. Afhankelijk van de grote van het schip komen er 4 of 8 locomotieven aan het schip. Deze locomotieven rijden langs alle drie de sluizen mee. Het passeren van de eerste drie sluizen duurt nog geen uur.
Daarna varen we over het meer naar het uitgegraven kanaal, dit in het pikkedonker, er is zelfs geen maan te zien.
Onderweg zijn wel de werkzaamheden te zien die nodig zijn voor de nieuwe sluizen. Ook baggeraar Boskalis is hier bezig. De nieuwe sluizen zullen een stuk groter worden zodat ook de grootste containerschepen het kanaal kunnen passeren. Na 3 uur varen komen we bij de Pedro Miguel sluis aan om weer richting zee-niveau te gaan. Deze sluis heeft maar 1 stap naar beneden. Na deze sluis varen we nog een stukje richting de Miraflores sluizen.
Twee stappen verder en na het passeren van de Bridge of the Americans zijn we weer op zee. Binnen 8 uur zijn we vanuit de Atlantische Oceaan in de Stille Oceaan beland. Dat is toch wat sneller dan via Kaap Hoorn. De passage ging erg soepel, mede dankzij de goede organisatie hier. Daar kunnen ze in het Suez-kanaal nog wel wat van leren.
Wij weer op zee, opweg naar Manzanillo (Mexico) voor brandstof. Dit zal de laatste stop zijn voor Vancouver Island.
