17-01-2010
Na veel wind en regen...
Sinds 2 dagen 'normaal' weer en kunnen we weer buiten 'spelen'. Is niet normaal, letterlijk en figuurlijk in deze tijd van het jaar (het is zomer hier), zoveel wind en bijkomende narigheid. Je zou de 'pilotcharts' en 'zeemansgidsen' zo over de muur donderen. Samen met de in Manila aangeschafte strandstoel, waar je op de eerste dag, dat je weer eens buiten kunt zitten, doorheen zakt (slechte stoel en/of goeie kok?). Is het 'El Nino', klimaatsveranderingen of ongeduld??
Lekkages in de machinekamer, en natuurlijk weer boven electriciteitskasten en motoren. Ongemakkelijk bewegen en het ergste, dat je continue binnen zit en je het (nieuwe) schip steeds harder achteruit ziet gaan, vanwege roest en rottigheid. Wind en weer kennen geen medelijden. En je kunt er niks tegen doen. We kunnen nu in ieder geval aan de gang om het vaartuig een beetje toonbaar te maken voor de (ongeduldige) eigenaar, die ons over de kim heen staat te kijken.
Nu, het einde komt in zicht. Je gaat een andere klok gebruiken. Nog zoveel mijl (we zijn over de helft, of,nog maar 2500 mijl) ipv zoveel dagen, want dan lijkt het restant van de reis korter te duren. Of in de machinekamer nog zoveel brandstof of zoveel keer de separator schoonmaken.
Je ziet ook niks op deze lange oversteek, geen vogels geen (wal)vissen of dolfijnen. Soms vliegende vissen (zwemmende vogels?), die wel eens hard met het staal in aanraking komen, en dan niet door ons (teveel
graten), maar door de Indonesieers verorberd worden. Las onlangs in een blad, nieuwe trend, rauwe vliegende vis filet in frambozenazijn, als voorgerecht. Zijn die over een paar jaar ook weer een beschermde diersoort.
Zo, dit was het weer. Nog een keer de zondagsmail naar de familie (ook een soort tijdrekening) en we zijn er.
Volgens de wereld omroep dooide het in NL en was er iets rampzaligs gebeurt in Haiti, maar je hoort (gelukkig) niet alles hier op de 'Stille Oceaan', die niet voor niets zo heet.
Groeten,
Kees+
