18-04-2010
Vis spotten, maar vangen...
Margreet heeft vrijdag een stuk of 9 grote walvissen gezien. Grote sierlijk door het water golvende reusachtigen.
En een rog die, na tot 2 keer toe een kunstige salto vertoond te hebben, zich weer in de grote 'blauwe kast' verstopte. Jammer, dat Adriaan en ik na de lunch ons middagdutje deden.
Snelheidstechnisch gezien zat het ff niet mee. De vaart ging op en neer varieerend van 6,9 tot 10,6 kts, met
een toch wel negatief effect op het reisgemiddelde. Door het zeer grillige stroompatroon tussen al deze eilanden
werden we alle kanten opgezet. Af en toe ranselden hevige regenbuien, zoals je slechts in de tropen mee kunt maken, de Puelo, waardoor zelfs de meeuwen uit de mast spoelden.
Vandaag is zo'n dag, dat je geen spijt hoeft te hebben, dat je op zee zit. Terwijl we met een vaart van 10+ kts langs het laatste stukje van PNG varen, kunnen we lekker buiten genieten, op de door matroos Budi van ouwe pallets met gerecycelde spijkers in elkaar getimmerde stoelen, van zon, zee, wind en wolken. Een zee als een spiegel met alleen de vaarwind en een zicht, zodat je als het ware over de horizon kijkt. Ongelooflijke, bol, als 'dikbuikige Boeda's' (of Redwise-kapiteins) hoge cumulus wolken, met hier en daar aan de horizon eronder hangende schijnbaar ondoordringbare gordijnen van regen; en hoog aan de hemel dunne, uiteen gereten cirrusbewolking, alsof een woedende schilder er een paar vegen met zijn kwast op heeft gegeven.
Nu nog 400 mijl naar het eiland Renell, wat we tijdens eerdere reizen al 2 keer passeerden en waar volgens de pilots 15000 mensen wonen, maar waar wij nooit een teken van leven konden ontwaren. We laten jullie weten of het dit keer anders is. Evenals de hoeveelheid uit de oceaan getrokken vissen: 0 dus tot nu toe!
Groeten, Kees+
