07-12-2007
Een aanrecht van 60 cm hoog en 5 stapelbedjes
De Sea Royal is een zeeslepertje voorzien van een sleepwinch met 2x 600 meter sleepdraad (42mm). Onze taak is om deze sleepboot en een bak van 90 meter op sleep, af te leveren in Bahrein (3800 nM). De Sea Royal heeft een gasoliecapaciteit van 270 kuub dus we kunnen deze reis ‘non-stop’ maken.
We maken kennis met de 4-koppige bemanning uit Malaysia die blij zijn dat ze binnenkort weer naar huis mogen. Ik begrijp uit hun woorden dat ze de boot overgevaren hebben uit Malaysia en dat ze sinds 17 november in Singapore liggen te wachten. Het schip staat nog geregistreerd in Singapore maar dit wordt binnenkort veranderd in Bahrein.
Op de brug is het prima voor elkaar. Alle benodigde navigatiemiddelen zijn aanwezig en alles is nieuw. De machinekamer idem dito. Kleine compacte motortjes maar het ziet er goed uit. Pim is tevreden.
Mieke is minder blij want de kombuis (het mag het woord niet hebben) is niets anders dan een stukje aanrecht (hoogte 60cm!!) met een spoelbakje. Er heeft bij de nieuwbouw een elektrische kookplaat in gestaan maar die is al verwijderd (defect). Nu koken ze op een gaspitje met een gasfles los op de vloer. Dit gaspitje en gasfles gaan we vervangen voor twee elektrische kookplaatjes want gasflessen vinden we te gevaarlijk. De werkhoogte van het aanrecht moet naar 90cm anders kost het Mieke een rug.
Dan de volgende verrassing: Bovendeks bevinden zich twee hutten. (kapitein/machinist) en benedendeks bevindt zich een grote ruimte met 10 kooien (5 stapelbedjes). Met twee vrouwen aan boord, drie Hollandse mannen en twee Indonesiërs moeten we even goed nadenken hoe we dit gaan oplossen.
Pim gaat in de hut van de machinist, Ton in de hut van de kapitein.
Beneden gaan de dames lakens als gordijnen ophangen om zodoende wat afscheiding en privacy te creëren. De ruimte wordt in tweeën gedeeld. Mieke, Sandra en ik aan stuurboord en de twee Indonesiërs aan bakboord. Ze zijn er nog niet dus weten nog van niets: wordt hun verrassing.
Na alles gezien te hebben gaan we terug naar het hotel waar Jons ook inmiddels is gearriveerd. We eten met zijn alle op een terrasje, biertje en hup naar bed. Hopen dat ons bioritme weer hersteld is.
Volgende dag iedereen naar het schip. Inmiddels zijn de twee Indonesiërs ook aangekomen. Aan boord steken we de koppen bij elkaar en maken we lijsten met wat er besteld moet worden. Jons belt met de agent, bestelt de voeding bij de scheepshandelaar en informeren bij de broker hoe het met de sleep is gesteld.
Van de broker krijgen we te horen dat de plannnen veranderd zijn. In plaats van een grote barge van 90mtr lang krijgen we nu twee barges van 50mtr mee (double-tow).
De barges zijn nog niet gereed. Ze moeten nog beladen worden, de ene met een tweede ponton aan dek en de andere met een klein sleepbootje. Jons belt met Redwise en ze besluiten om Jons weer terug te laten vliegen omdat dit wel eens twee weken langer kon gaan duren.
Het geeft ons in ieder geval ruim de tijd om het schip zeeklaar te maken.
Tijdens het schrijven van dit bericht is de double-tow nog niet definitief .
Het is vandaag vrijdag en hopen voor het weekend te horen wat er gaat gebeuren.
Wij gaan vrolijk verder met de kombuis te verbouwen, fenders verwijderen, voeding en deck-stores een plekje geven en de boot van binnen en buiten schoonmaken.
