08-11-2008
Anders dan anders
Bij het aan boord komen en gaan van de inspectors, loodsen, assistentie van het loodsbootje zijn er al aardig wat sloffen Marlboro uitgedeeld. Nog eewn nieuwe ervaring, al varend moesten we de stores uit een bootje hijsen die langszij voer, dit alles met een gangetje van 3 a 4 kn. Op een gegeven moment voeren we met aan elke zijde 3 bootjes, door Port Said. De situatie op de brug was ook anders dan gewend. Een schreeuwende loods die Marlboro wilde, Norbert die met de agent, scheepshandelaar, en nog wat mensen papieren stond te checken, en ik die over de mensen heen kijkend probeerde het schip een beetje in het midden van het kanaal te houden. (De eerste gedachte die in me opkwam was anders dan ik gewend ben maar dat is voor mij toch wel het motto van deze reis, zoals in voorgaande blogs al te lezen is. En om eerlijk te zijn vind ik het steeds leuker worden.)
Volgens de (vele) regels die gelden in het kanaal moet er een bijbootje aan dek worden gezet, voor noodgevallen. Het eerste bootje dat kwam bleek te zwaar voor onze kraan. Na een hoop bloed, zweet en gevloek (vanuit het bootje), werd besloten om verderop in het kanaal een lichte Zodiac aan boord te hijsen. De zodiac die we kregen was zo lek als een mandje, en de benzine tank van het meegeleverde motortje was leeg! Aan het einde van het kanaal, bij het van boord hijsen van het bootje, viel de onderkant er uit. En dit alles om voor nood een bootje aan dek te hebben. Lang leve de bureaucratie!
