22-03-2010
Aankomst in Lagos
De verschillende thuisfronten van de bemanning werden wat verward deze laatste dagen. Eerst dachten we zondagochtend thuis te zijn, toen werd het ineens zaterdagochtend en nu toch weer zondagochtend.
Waarom deze verwarring zou je denken, nou aan ons lag het zeker niet maar het was weer eens Nigeria op zijn best..............
De laatste vaardagen koerste we keurig aan op aankomst Lagos op vrijdagochtend acht uur. Alles liep op rolletjes, bemanning nog bezig met de laatste werkzaamheden zoals beetje schoonmaken, spullen inpakken etc.
Op vrijdag waren we om 8 uur bij Lagos, klaar om de loods op te pikken voor het laatste stukje naar de kade. Zoals gebruikelijk in deze contreien duurde het nog 2 uurtjes voordat er een loods kwam opdagen. Ondertussen hadden we ineens op beide scheepjes last van motorproblemen welke met de volle inzet van de hoofdstokers op tijd werden gefixed.
Loods aan boord en op naar de kade, daar aangekomen en al bijna langszij, ineens allerlei marine-mensen. Hoop geschreeuw en we moesten naar de marine-haven toe. Zo gezegd zo gedaan.
Daar aangekomen weer een hoop geschreeuw, dus weer terug naar de originele ligkade.
Boot vastgelegd, loods van boord, agenten en autoriteiten aan boord. Iedereen wil dan van allerlei formulieren en stempels hebben. Uiteraard overtreden we allerlei 'regels'; "Big problem captain, big problem..". Dan begint het spel dus en willen ze van alles hebben zoals sigaretten, whisky (hebben we niet), bier, pakken koffie etc.
Na een uurtje alle autoriteiten bepakt en bezakt en blij weer de kant op. Wij ook blij want we hebben wat haast om de vlucht van 2300 uur te halen.
We moeten om naar het vliegveld te komen dwars door heel Lagos heen en dat is op vrijdag middag een ramp in een Afrikaanse stad met 20 miljoen inwoners.
Agent neemt de paspoorten van ons mee voor stempeltje van de immigratie en wij zijn opweg naar huis!
Op het vliegveld blijkt als eerste dat het busje met onze bagage het onderweg heeft begeven, niet zo gek als je ziet met wat voor auto's en vooral hoe ze hier rondrijden, namelijk als gekken. Verder zijn de wegen een grote gatenkaas.
Na twee uurtjes komt de bagage dan alsnog met een ander busje aanzetten. Paspoorten ook onderweg en bijna klaar voor de vliegreis.
Dus niet, agent aan de telefoon,: "Big problem captain". Immigratie wou geen stempeltje neer zetten dan kon pas dag erna etc.
Nou, hemel en aarde heb ik bewogen om alsnog de boel recht te breien maar het had weinig zin.
Toen kwam bericht dat we naar het immigratie-kantoor moesten, zo gezegd zo gedaan. Weer hele stad door scheuren. Daar aangekomen bleek dat 'kantoor' gewoon een plek naast een pakhuis te zijn. Weer een uur lang soebatten en toen eindelijk rond middernacht hadden we de paspoorten met het stempeltje en konden we op weg naar een hotel want de vlucht naar huis was alweer op weg naar huis.
Dus hopelijk gaat het vandaag wel goed en kunnen we lekker naar huis toe.
Tot een volgende reis maar eerst even bijkomen van Nigeria!
Ronald
